Ben karanlığın tam ortasında,
Mağlup olmuşum hayata.
Her yanım kırık dökük paramparça,
Bu köhne şehrin karlı akşamlarında.
Dermansız dertler ve kederler arasında,
Çare bulmuyor gönlüm ağlamakta.
Bu kahpe dünyanın zindan kıtalarında,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta