Sözler senetti,borçtu ya hani,
Laf Söz de ettirmezdik Yani
Doğruluğa bir çok şey mani,
Özdede sözde de durmaz olduk
Hepsi bir yana dünya bir yana.
Durulursa kaderin Çağlayan seli
Feleğin çemberinden geçerse ağar ağar
Durursa fırtınalar Ilık bir samyeli
Gönlümün zemherine gelir mi? ilk bahar.
Unutursa kul önüne nimetler sereni
Bu özdiil üvey Hiçi genelde azar,
Atatürk’e ithaf kitap da yazar.
Kitabı aptala ikibinbeşyüze çakar,
Değirmeninin suyu böylece akar.
Yahudi Ermeni soyu ve itin eniği,
Yağmur düşer Ya hani o kuru toprağa?
Beklemiştir,toprakta açmıştır hanesini.
Hani hayat verir bir damla su yaprağa,
Tıpkı öyle özledi bu yürek bir tanesini.
Zekanın yoksunu biraz da deli dolu.
Gündüzde sapıtır dos doğru yolu.
Ahmaklarla çevrilmiş hep sağı solu,
Meleğim diyor saf,Yokki kanadı kolu,
İlk İşve ve nazına kanmamalıymışım.
Sana Söz.
Sana söz bay bay Kemal bu kez sonsuza dek gidecek.
Sana söz yürüyen merdivene kimse ters bilmeyecek.
Şehvet.
Bu Uzaklar uzak bize,
Yol Mesafe Tuzak bize,
Bir nakışta ilk göz göze.
Gele bilirsek yüz yüze?
Sen,Gözümde en masun en içten bakış.
Damarımda ki kan,Kalbe son akış.
Buharıyla demleyen,korlayan iç yakış,
Sen çare,son çare,sen bir Haykırış.
Sen; teşhisi bilinmez derdime ilaçsın.
Sevgilim
Yanındayken kıymetini bilemedim.
Yoksa kusuruma kaldın mı sevgilim.
Senden ayrılalı bir gün gülmedim
Sen de acılara daldın mı sevgilim.?
Bak güzeller güzeli melek;
uyku tutmuyor saat; Geçenim bilmem kaçı.
Seni düşünüyorum.
Hayalini öyle bir kuruyorum ki,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!