Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
"EĞER KALB-İ İNSANIN GENİŞLİĞİ ŞU KAİNAT KADAR BİLE OLSAYDI YİNE DE O KALBİN O RAHMANIN BUNCA İHSANATINA MUKABİL MUHABBET VE MİNNETLE DOLMASI İKTİZA EDERDİ."
Hayırlı ve maslahatlı muhabbetler dilerim Mustafa bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta