Al Sancak Şiiri - Ayhan Yaymaz

Şafağın bağrında sönmeyen bir közsün,
Tarihin yazdığı en namuslu sözsün
Yedi kat gök mü süzüldü bu mukaddes al’a,
Sende can bulur toprak, sende erer vuslata.

​Hangi rüzgâr bükebilir senin mağrur başını
Sen sildin yetimin, mazlumun gözyaşını.
Şehit kanıyla yoğrulmuş her bir zerren mübarek,
Sana selam durur arş, sana çarpar her yürek.

​Sessizce dalgalanmaz, bir destan fısıldar;
Gölgenin düştüğü yerde diner bütün acılar.
Sen vatanın iffeti, istikbalin tek dili,
Seni tutan her el, tutar mukaddes eli.

​Ey hidayet güneşi, ey milletin vakur yolu,
Seninle aydınlanır bu vatanın sağı solu.
Kıyamet kopup da yer sarsılsa da yerinden,
Vazgeçmeyiz senin o kutsal cevherinden!