Al Sancağın Gölgesinde Şiiri - Zihni Derin

ALSANCAĞIN GÖLGESİNDE
​Şafak vakti rüzgar eser derinden,
Selam durur dağlar kalkıp yerinden.
Göklerin en soylu, en hür yerinden,
Süzülür al bayrak, can feda sana.

​Tarihin bağrında saklıdır adı,
Mazlumun sığınağı, ağzının tadı.
Yüzyıllar boyu hiç dinmedi yadı,
Dalgalan ey hilal, şan feda sana.

​Rengini almış o mübarek kandan,
Vazgeçer bu millet gerekse candan.
Haber verir bize kutlu bir andan,
Her bir damla sızan kan feda sana.

​Toprağın üstünde bir inci gibi,
Ufukta parlayan bir güneş gibi.
Gönlümün dinmeyen tek eşi gibi,
Bu yürek, bu gövde, ten feda sana.

​Yedi düvel gelse eğilmez başı,
Sarsılmaz kaleler, toprağı, taşı.
Siler gözümüzden süzülen yaşı,
Kanlar feda sana, can feda sana.

​Yıldızı rehberdir karanlık gece,
Hilali dillerde en kutsal hece.
Ruhumun içinde sırrınca ince,
Görülen her rüya, mal feda sana.

​Şehidin örtüsü, gelinin tülüdür,
Vatan bahçesinin en has gülüdür.
Ecdadın nefesi, Türk’ün dilidir,
Söylenen her türkü, ün feda sana.

​Korku nedir bilmez altında duran,
Yıkılmaz bu kale, bozulmaz devran.
Dünya dursa bile dönmez bu kervan,
Zaman feda ona, şan feda sana.

​Göklerde oldukça bu şanlı sancak,
Ezanlar susmaz ki, sönmez bu ocak.
Mahşerde bizleri o kurtaracak,
Sonsuzluk yolunda, son feda sana.
Yazan şair:Zihni DERİN
Ankara