Bir insana gönlünü açtın mı, değer verdin mi, karşılığını beklersin.
Yok, hak etmiyorsa eğer, ederi kadar değer biçersin.
Baktın o da mı olmadı, biletini kesersin.
Yok öyle bundan böyle, ne kadar ekmek o kadar köfte.
Al gülüm ver gülüm...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta