Uzakları yaşadı gözlerim
Sen uzaktaydın
Umuttun,doğacak Güneş gibiydin
Bir gün, ayın ışığında dünyanın güzelliğini
Çoban yıldızının yalnızlığında, umut dolu ışığını fark ettim
Karanlık bakışların içinde
Ay ışığının güzelliği saklıymış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta