Bir kızıl dağ yangınının eteklerine oturdum akşamüstü.
Dallardan damlıyordu güneş saçakları.
Kollarımda sensizlik, gözlerim uzakların .
Ve kırlangıçların hayali coşkusu mavi sonsuzlukta.
Seni anımsattı güneş, gülümseyip giderken.
Birde hasret...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta