Akşamüstleri Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Neden korkak ve ürkektir
Kış günü üşümüş gibi
Bir kadının elleri
Birden bire buğulandı gözleri
Duraksadı, daldı
Bir şeyleri susuyordu
Ağlarken gülüverdi
Ses tonuna nakşetmişti
Neyse deyip geçiştirdi
Sanki
Biliyordu da gidemiyordu
Bir sigara istedi
Derin bir nefes çekti
Uzun bir hikâyeyi üfledi
Acı veren, boş verişleri
Sözüm ona sevmişti de
İçine çöreklenmiş
Göz göze iken bile diyememişti
Hep beklemiş, gözlemişti
Bihaber, biçare
Nereden bilirdim dedi
Oysa o her gün
Gelip geçerken
Gizliden severmiş
Öylece
Akşamüstleri