pencereme taş atmadığı zamanlarda güneş
gözyaşları süzülür bulutların camlarda
içinde anıların hazzı kulakların çınlar
seni düşündüğüm akşamlarda.
her gece üstüme örterim gökyüzünü zifiri
sen ruhumu yalnızlığın zindanına attığında
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta