sardı yine akşamların hüznü
bahar beklerken yine güzmü
bagrımda yanan kor mu közmü
kendimi kendimden aldı akşam
güneşin ışıkları dagların tepesinde
ızdırap uzak degil tam ensesinde
kabuslarla dolu akşamın gecesınde
kendimi kendimden aldı akşam
yalnızlık damarımda dermansız dert
dost olmadıgı gibi kalmadı tek fert
çelikden daha soguk daha da sert
kendimi kendimden aldı akşam
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta