Akşamın hüznü çökerken şu yorgun şehre,
Bir senin gülüşünle dağılır tüm keder.
Yıldızlar kıskanır bakarken o çehreye,
Gözlerin en karanlık geceye ışık eder.
Öyle naif, öyle kırılgan bir dal gibisin,
İncitmekten korkar rüzgâr bile tenini.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta