Akşamın hüznü çökerken şu yorgun şehre,
Bir senin gülüşünle dağılır tüm keder.
Yıldızlar kıskanır bakarken o çehreye,
Gözlerin en karanlık geceye ışık eder.
Öyle naif, öyle kırılgan bir dal gibisin,
İncitmekten korkar rüzgâr bile tenini.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta