Utandırdı bebeğim, yüzüne bakınca,
Bir tebessüm yeterdi içimin yangınına.
Vurgun yemişçesine el ayak çekilince,
Garibim yazık akşamlardan kalma.
Anlatırdım viran eyleyişini gönlümü,
O çılgın, o mahçup tavrını takınınca.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta