En üşüdüğü yerde gözlerinin
Yalnızlığım oniki'yi vurur
Her pencere açılmaz ya maviliğe
Boşuna değil duyduğum ekmek kokusu
Bir hüznü ağlar gözleriyle akşam
Kadınları kalmamış bir caddede
Yorgun bir kalem kırılır avuçlarımda
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta