Akşama Düşen Sen
Akşam, yavaşça toplarken günün kırık seslerini,Gökyüzü kızıl bir hüzünle örttü mavilerini.Bir rüzgâr geçti eski zamanlardan iz taşıyan,Ve ben, yine seni düşündüm gecenin eşiğinde duran.
Güneş çekilirken usulca uzak ufuklara,Adını bıraktım sessizce bütün dualara.Çünkü bazı sevgiler vardır;Ne mesafe eskitebilir onları, ne de zaman yorabilir.
Bir yıldız düştü kararan göğün derinliğine,Bir özlem çöktü kalbimin en tenha yerine.Sen, akşamın en güzel susuşu oldun içimde,Ben ise adını saklayan bir şiir gibi gecemde.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta