Vurulmuş akşam yalnızlığından şehir,
Susturulmuş tüm öfkesi kalabalık sokakların,
Evlatları dövülmüş kaldırımların,
Ve umutları meydanlarda peşkeş edilmiş kadınların,
Yazılmış alemin en acı şiiri bugün,
Akşam yalnızlığından vurulmuş şehir.
Kulaklarda zehir bir ses,bu bir haykırıştır oysa,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta