Arşın, kızıl bir ufka batarken, uzak yeri
Hep bende kaldı gözlerin, akşam vakitleri.
Akşam kadar melûl ve de akşam kadar derin,
Dillendi simsiyah gecenin aşkı gözlerin:
Hicranla baktı, “gökyüzüdür hep, yerim”, dedi.
“Kaybolduğunda sen, yine ben beklerim”, dedi.
Tâlih bu, göklerin de senin gözlerin kadar,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta