Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Enfes....
benin bensiz hali
ne güzel koymuşsun kelimeleri .
tebrikler.
tuğba tekeli
etraf yapraklarla dolmuş :))
süpüreceğim hepinizi...
kocaman bir kartona yapıştırıp yanyana...
asacagım antolojinin duvarına :))
bana da şiir yazdıracaksınız yaaaaaa :)
Eğer kast ettiğin dün akşamsa sanırım masada kalan bendim ..Tebrikler üstad hem dün akşamki oyun için hemde şiir için ..Kendimi yaprak gibi hissettim :-)
Tazelenir hayat dostum. Sonbahar, kış derken, yine hayat bulursun... Yüreğinize sağlık. Emin Baydil
bence yaprak yerdeki hakan sen kendini uzme.saglicakla ve mutlu kal.
Ne yaprak yerde sevgili Hakan ne de sen, yerde olan psikolojik halin, psikolojik durumun şiiri yazarken durumlar köyüydü her halde..
Şiir çok güzel kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta