Ayın direği çürümüş ve yelkeni buruşmuştur.
Martı sarhoş dönenip gider suyun üstünde.
İskelenin ağır dörtgeni yanmış ve kömürleşmiş.
Çalılık boyun eğmiş karanlıkta.
Dışarda, merdivende. Vurur şafak vakti ve vurur
denizin boz taşlarının oyuklarına ve güneş tutuşturur
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta