Her gün oluyor akşam, bazen hüzün bazen neşe.
Sonra oluyor sabah, bazen umut bazen endişe.
Birgün akşam, diğer günün sabahı olmayacak.
işte o gün ömür son bulacak.
Ömür dediğin iki kapılı bir han.
O handa gezerken olmalı vicdan.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta