Akşam oluyor yine.
Bir hüzün çökmekte üzerime
Karanlıklar; seni bana anlatıyor.
Dışarıda hafiften bir rüzgar
Aklımdan çıkmıyor sensiz geçen akşamlar
Ve beni, benliğimi yakıyor
Sensiz, sessiz bu diyarlar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta