Gözüm aydınlıkta olsa,
Yürümeye cesaretim kalmadı.
Adımlarım değil,
Ayaklarım iflas etti.
Sucumu Pabuçlarıma atsamda,
Ayağımdaki gıslavet lastikte,
Pes bitti.
Dayanılmaz bir günahkârım ben,
Kimsecikler yükü kaldırmaz.
Dehlizler, menfezler bana mekan,
Hoş bir seda olmasada,
Aksi sedası olmasada,
Baki kalan bu kubbede olmayacaksa,
Yine Haykırmak istiyorum.
Ey karanlık merhaba!
Ey aydınlığımın zıttı!
Gündüzler gecelere muhtaç,
Gelecek günlerim de sana ihraç.
hamile kadınlar utansın..
neye hamile olmadıklarından..
Bir çocuk yarattığını mı zanneder?
Rabbi rahim o zaman ne eder?
Hamilesin, hamiline,
Hamiline sensin. Evet. Hamilinesin.
Fakat neye hamlederek hamilesin.
Cennetine, Cehennemine, Cemalullahına..
Ne kadarda güzel günlere,
Hamilesin bilebilsen ne iyi edersin?
23.01.2012 İkitelli/İstanbul
Mustafa Mesut DurmuşKayıt Tarihi : 30.1.2012 12:00:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!