Akşam oldu kalbimin karanlık,
Gün görmeyi unutmuş talihsiz,zindanlarında...
Talihsiz diyorum,Sorarmısın biliyorum niye zindan diye.
Mahkumunu bekliyor,çaresizce,
Kendini kendine haps etmiş taş kalbim.
Denize Düşen damlalar gibi kayboldum,
Gözlerinin kara maviliklerinde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta