Kendi bahçesinde yagmurlarla islanip
Kendi kokusuyla çildiriyor karanfil
Kendi yüzünü tanimaktan yorgun bir serçe
Gözlerime daliyor avcilardan kaçip
Bütün bunlar senden işaret diye
Gizemli yollarina düşüyorum hayatin
Ince ince yagiyor yagmur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta