Yine kederin keskin kokusunu getirdin
Harâb olmuş haneye suratı asık girdin
Elem yağmuru yağdı üstüme sağnak sağnak
Kara toprağa hüznü kana kana içirdin
Güneş yavaş yavaş kaybolurken ufukta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Seni uğurlamaya hazır iken mihmandar
Yürekte kıldın karar, hani ya misafirdin
gönülden kutlarım muhabbetle ilhamınız bol olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta