Gün batımında hüzünlü bir sessizlik var,
Hava kararıyor, gözlerim kapıyor.
Akşamın gelmesiyle, içimde bir hüzün,
Karanlık düşüncelerle doldu kalbim.
Bir zamanlar güneş gibi parlayan hayallerim,
Akşamın karanlığında kayboldu gitti.
Yanlış anlaşılmalar, kaybedilen sevdalar,
Hepsi bir arada, yüreğimde hüzün yaratıyor.
Yavaş yavaş, sokak lambaları yanmaya başlıyor,
Gökyüzü kapkara, yağmur damlaları düşüyor.
Sessizlik içinde kaybolan düşüncelerim,
Akşamın hüznüyle sarıyor beni her defasında.
Bir umut ışığı, bir güneş ışığı olsaydı da,
Karanlığa teslim olmasaydı kalbimiz.
Ama hayat böyle işte, bazen güneşli bazen yağmurlu,
Gözyaşlarıyla dolu, ama umutla dolu kalplerimiz.
Akşamın hüznü bizi ele geçirse de,
Umutsuzluğa kapılmayalım, hayat devam ediyor.
Yarın yeni bir gün doğacak, yeni umutlar doğacak,
Güneş yeniden doğacak, hüznü yok edecek.
Kayıt Tarihi : 5.5.2023 18:03:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!