Vakit gecenin bir yeri
Uyuyor içinde yaşadığım şehir
Üzerine ölü toprağı serpilmiş şehir.
Uyumayan bir ben birde ihtiyar baykuş
Gözlerinde ruhumu seyderiyorum.
Topluyorum artıları, eksileri zamandan
Çarpıyorum, bölüyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu güzel dizeleri yeni okuyorum..Kayıptaymışım...
ilk ikisini okudum çok beğendim ,tesadüf mü acaba dedim, değilmiş...İyi,etkili yazıyorsunuz tebrik ederim...
Hangimiz uğramadık ki o uğursuz çıkmaz sokaklara
Ve başımızı vuracak taş aramadık...?
Tebrikler bu güzel şiiriniz için..
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta