Vakit gizli alaca kar/anlıkta
Yusuf yalnızlığımı sahiplendi kuyuda
B/ana hep düşman uykularım kardeşti sana
Akşam erkenden iner saçlarıma
Tepede yel değirmeni rüzgâra peşkeş utanmadan
Donkişotluğu dilendim astarı yırtık zamandan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta