Akşam alacasında bir kent
kendi burgaçlarında boğulur.
Çiğ düşer üstüne çocuklarının
çatılarına akbabalar konar.
Yasaklar yağar, boş kovanlar
bir karartıdır kaplar ufkun yolunu.
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Devamını Oku
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette




O Haziran günü ah ne çok bulanık
Işıl ışıl gözleriyle Elvan çocuk
Elinde ekmeği
Ve öylesine keyifli...
Başından ah, başından vuruldu
Işıl ışıl gözlü o çocuk
Elinde ekmeğiyle
Kana boğuldu o koca kent...
Bu hüzün ve keder dolu şiir yüreğimizde kabuk tutmayan derin bir yarayı anımsattı bana...
Duyarlı yüreğinizin o güzel sesi hiç tükenmesin... Siz hep yazın, olur mu...
Sevgi ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta