Oturmuşum metal iskemleye,
Akşam akşam kendimin kopyasını çıkarıyorum.
Çıkardıkça girenler çıkanlar çoğalıyor, ruhuma,
Korkuyorum...
Elimde, geceden kalma sözlerin,
Aklımda, uykumdan artan rüyaların,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta