Alaca karanlıktan yol alırız akşama,
Gökyüzü suskunluğu gülümserken yaşama.
Yalnızlıklarımızın çizeriz biz resmini,
Her bir nefes alışta sayıklarım ismini.
Yürekler hüzünlerden kurtarmışsa kendini,
Mutluluk kendimizin bilmektir kıymetini.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
