Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Tarzinizi begendim kutlarim efendim.
güzel şiir
çok iyi bir kalem
farklı bir şiir diğer şiirlerine benzemiyor şairin...
Haşim'hatırlarım ben akşamları..
yine çok güzel bir şiir ...tebrikler...
Eşyayı böyle anlamak belki belki çok insan tarafından başarılabilir fakat onu bu kadar güzel tanımlamak ve herkesin aynı duyguları tatmasını sağlamak, zor olan bu. tebrik ve dualarımla selamlar,saygılar.
Dizelerini yürekten kutluyorum, selam ve muhabbetle
Sayın Nurullah Genç,
Pencereden bakanlar beni heykel sanacak
''Acaba heykel miyim! '' diye irkileceğim.
Güzel şiirinizi, ne kadar hoş bir finalle bitiriyorsunuz.
Akşam, sihirli tablo; gözlerim kamaşıyor
Düşünürken akşamsız aleme varanları
Akşam, periler gibi ufuklarda yaşıyor
Saçından süzülüyor yıldız çağlayanları
Biraz sonra evlerin ışıkları yanacak
Karanlık bir köşede durup dikileceğim
Pencereden bakanlar beni heykel sanacak
''Acaba heykel miyim! '' diye irkileceğim
Nurullah Genç
TEBRİKLER HOCAM.
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta