hüznünü döker ufka şam
yeşil serviler kararır
küser mavi deniz
usulca gelir yalnızlık
kurulur can(otağ) ımıza
yaşamaya başlar bizi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




şair seni selamlıyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta