Kimin gücü yeter güneşi batırmaya,
Denizi kurutmaya,
Kasırganın önünde durmaya, zamanı durdurmaya.
Ama güneşin de gücü bir yere kadar,
Rüzgarın da.
Ve işte yine akşam oldu.
Ay'ın geldi sırası.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta