Çalınca akşamın yalnızlık çanı
kamçı yemiş bir at gibi ürkerim
asarım sonsuza emanet canı
rüyaları emiverir ülkerim
Süzer penceremi fosfordan gözler
bir günüm lambada asılı idam
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta