Akşamın oluşunda
Bir hüzün vardı.
Karanlık yavaşça bastı.
Söz dinlemeyen bir çocuktu
İçimde çırpınan
Başını okşadığım
Sarı kirpiklerini kırpıştıran.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Değerli arkadaşlara yorumları için teşekkür ederim.
Güzel bir şiir, kaleminize sağlık...
Teşekkür ederim Perihan Hanım.
kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta