Akşam olurken şehrimizde yavaş yavaş
sen belki
ışık saçan gözlerinden güneşin batışını seyrediyorsun.
Ben se
senden uzak olmanın kederi ile
sönmüş bir mum gibi
ışıksızım.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta