İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Bir karamsarlıktı bu içime çöreklenen.
Atinin ve mazinin ortasında sipsivri.
Uçuyordu yapraklar rüzgarların selinde
Ağlıyordu sokaklar Ümitsiz sevgiliye.
Son çırpınıştı bu boşlukta yitip giden
Sevda ile tutuşan giderek alevlenen.
Yağmur sesinde bile bitmeyen acı vardı
Dinmeyen göz yaşıydı nemli gözden süzülen.
Kemal Bey!
mükemmel kalemine sağlık saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta