Hırçın fırtına önünde, dalgalanır dururum
Ümitsizce yol alırım; ismin silinir sahilden
Görünmez yangından çıkarak gidiyorum!
Esirgeme, gül kokan ellerini ellerime uzat
Pişmanlık uhdedir; İzler kalır, İzler kalırsın...
Koşarsın bir gönül bahçesinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta