Hüzünlü bir sonbahar akşamında
Üstüme kuru yapraklar düşende
Layığını bulmuş aşkın kıvancı
Yarım kalsa bile barışığımdı
Ardı sıra ne kıskançlık ne tamah
Beni senden uzaklaştıramazdı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta