İşte kendimi yazdım, duysun âlem adımı!
Ziyanı yok bir tek sen, unutsan da gam değil.
Zevk edinip derdini, terk ettim muradımı,
Ellerim ellerini, tutmasın tasam değil.
Tutuşup alev alev, yansa da bu yüreğim,
Kapını bir kez daha, çalmam artık bilesin!
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




insanın tek söz geçiremediği yüreği değilmidir? çok hoş bir anladım..
Tebrik ediyorum Kocadağ. Şiir kitabınızı bekliyoruz en kısa zamanda.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta