İşte kendimi yazdım, duysun âlem adımı!
Ziyanı yok bir tek sen, unutsan da gam değil.
Zevk edinip derdini, terk ettim muradımı,
Ellerim ellerini, tutmasın tasam değil.
Tutuşup alev alev, yansa da bu yüreğim,
Kapını bir kez daha, çalmam artık bilesin!
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




insanın tek söz geçiremediği yüreği değilmidir? çok hoş bir anladım..
Tebrik ediyorum Kocadağ. Şiir kitabınızı bekliyoruz en kısa zamanda.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta