Mesafelerin yorduğu yüreğimle sesleniyorum sevdanın ötesine,
Elimi kolumu hasretin, gidemiyorum bir adım ilerisine
Hayatın cilvesi midir, kaderin çizgisi mi koyamadım bir türlü adını
Tut ki başına buyruk bir nehre düşen, sararmış bir yaprağım
Aklımla yüreğim yarıştalar hep, peşi sıra arkalarından koşmaktayım
Payıma düşense ya sessizlik ya da sensizliktir, hayalinden arta kalan
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta