Mesafelerin yorduğu yüreğimle sesleniyorum sevdanın ötesine,
Elimi kolumu hasretin, gidemiyorum bir adım ilerisine
Hayatın cilvesi midir, kaderin çizgisi mi koyamadım bir türlü adını
Tut ki başına buyruk bir nehre düşen, sararmış bir yaprağım
Aklımla yüreğim yarıştalar hep, peşi sıra arkalarından koşmaktayım
Payıma düşense ya sessizlik ya da sensizliktir, hayalinden arta kalan
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta