gölgen soğuk bir kuyu
gibi düştü üzerime
kederin damarlarımda hızlanan nabız atışı
tarihin, arkeolojisinde renkli karnavalları perdeliyor
masumiyetin iç sesimi dişliyor
incelikleri sorgulayan, şaşırtan, kışkırtan, yok sayan
yüzünü bana çevir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta