Gönlümün erişemediği huzur dağlar kadar uzak bana.
Gözlerimi hiç ayırmam, söz vermiştin, aşıp gelecektin.
Kırlarda koşacaktık ciğerlerimiz patlayacaktı.
El-ele bir ağaç gövdesine
İsmimizi kazıyıp, kazımamaya karar vermek için...
Binbir düşün içinden geçip gidecektik.
Sevgi kazımakla yaşanmaz.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta