Gönlümün erişemediği huzur dağlar kadar uzak bana.
Gözlerimi hiç ayırmam, söz vermiştin, aşıp gelecektin.
Kırlarda koşacaktık ciğerlerimiz patlayacaktı.
El-ele bir ağaç gövdesine
İsmimizi kazıyıp, kazımamaya karar vermek için...
Binbir düşün içinden geçip gidecektik.
Sevgi kazımakla yaşanmaz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta