'sarın' demiş gecenin tütsüleyen kokusu
dönüp gözüyle gündüze
'üşümek ayıp değil, sarın'
tırmanışları tırnak diplerinde kazılı yaşanmışlık
yavaşça giydiriyor bak
özenle bezenmiş telaşsızlık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
