Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Çok güzel şiir sevgiler saygılar selamlar sağlıcakla kal Allah'ın selameti üstüne olsun
"Heybeti vücudundan geliyor",
Yani "cisminden",
Aklından değil,
Manevi gücünden, inancından değil!
Bu yüzden aklın gözleri sürekli "maddede..."
Körlüğünün hiçbir zaman farkına varamayacak!
Ne kadar "yalancı",
Sahtekar,
Kerameti kendinden menkul
Ve "müritlerinin gözünde büyük" değil mi?
Sorunun özüne doğru şiir...
Şiir bu dedirten...
Tebrikler Bedri Bey...
Her şey maddede aranıyordu
Elbette gözleri akıllarında olacaktı
Gözlerin ise maneviyatta/
kör olduğunu bilmiyordu..
Dilinize sağlık
beğeni ile okudum
güzel demişsiniz
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta