Sakın kendini hakir görme, gösterme!
Sanma ki üzülen, acıyan olur.
Aç, açıkta da olsan kimseye bildirme.
Sanma ki seni düşünen bulunur.
İyiysen eğer en büyük suçun budur.
En yakının seni sırtından vurur.
Dara düşünce sanma halin sorulur,
Eğer öyle sanıyorsan orada beş dakika dur.
Eken biçer derler, sen yine inanma,
Yağmur yağar, sel götürür, verir emeğini avucuna.
Ya kurak olursa, mahsul kurursa…
İnsana iyilik, enayilik; hele bu zamanda!
Peşin hükümlü olma,
Yanlış kalemi kırma,
Ezilme ama garibanı da sırtından vurma,
Üzülmene fırsat verme, kimseyi kırma.
Elinde olmayınca kimse selam vermez,
Bir şey umar diye eşiğinden içeri girmez,
Karşılığı olmayınca yarana merhem sürmez.
Güvendiğin insanlar böyle değişir, senin bile aklın
ermez.
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 00:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!