Aklımdasın , kalbimdesin (düet)

​(Kadın):
Yabancı sokaklarda adımlarımı sayıyorum her gece,
Senin suretin düşüyor camların soğuk buğusuna.
Burada rüzgâr bile adını eksik fısıldıyor kulağıma;
"Kadın, kalbimdesin" dediğin o an, zihnimin başucundasın.
Q
(Adam):
Toprağın kokusu seni soruyor, başakların boynu bükük,
Sılamın her köşesinde senin ayak izlerini arıyorum.
Mesafe dediğin nedir ki? Ruhum ruhuna mühürlü;
"Adam, aklımdasın" dediğin an, göğsümün sol yanı şahlanıyor.
Q
(Kadın):
Gurbet, dar bir gömlek gibi sıkıyor artık bedenimi,
Zihnimin koridorlarında sadece senin sesin yankılanıyor.
Gözlerimi kapatsam, avuçlarımda memleket kokulu ellerin...
Düşüncemde sen, hayalimde sen; her nefesim senle doluyor.
Q
(Adam):
Yollar yorgun düşse de vuslatın o taze umudundan,
Kalbim bir liman gibi sabırla sadece senin gemini bekliyor.
Sıla seninle vatan, sensiz burası en ağır gurbet bana;
Sen kalbimde bir ömür hüküm sür, ben asırlarca beklerim seni.
Q
(Kadın):
Takvimden düşen her yaprak, aramıza gerilen bir duvar gibi,
Buralarda güneş bile sönük doğuyor, ısıtmıyor içimi.
Bir kuşun kanadına yükledim artık yorulan sabrımı;
Aklımın her zerresi seninle, ey vatan kokulu sevdam.
Q
(Adam):
Ocakta tüten duman bile havaya senin adını çizer,
Sen orada üşürsen, inan burada benim içime karlar düşer.
Kalbimdeki tahtın tek sahibi, ey gurbet bakışlı yâr;
Hasretin ne kadar büyükse, vuslatın o kadar şanlı olacak.
Q
(Kadın):
Gece çökünce bu şehre, yalnızlık dev bir gölge gibi büyür,
Yıldızlara bakar seni anarım, içimde sessiz nehirler yürür.
Zihnimde o son bakışın, o hüzünlü uğurlaman saklı;
Dönüp dolaşıp sığındığım tek liman, yine senin sevdandır.
Q
(Adam):
Penceremin önünde her sabah bir umut çiçeği aralanır,
Kokun rüzgâra karışır, dağları aşar da kapıma dayanır.
Kalbim bir mühür gibi basıldı senin o kutsal ismine;
Bu adam kurban olur senin bir tek gülüşüne, bir tek sözüne.
Q
(Kadın):
Yolları çetrefilli gurbetin, her köşesi bir başka keder,
İnsan kalabalıklar içinde bile en çok kendi ruhunu özler.
Zihnimin en kuytusunda saklıyorum kutsal bir emanet gibi bizi;
Kader ayırsa da yollarımızı, sevda birleştirir canımızı.
Q
(Adam):
Toprak uyanınca bahara, çiçekler müjdeler gelişini,
Ben esen her yelden sorarım, o mukaddes dönüşünü.
Kalbim bir pusula misali, hep senin olduğun yönü tutar;
Sıla seninle hayat bulur, sensiz bu güneş her gün eksik batar.
Q
(Kadın):
Bir şarkı çalıyor radyoda, sanki bizi, bizi anlatıyor,
Gözlerimi kapattığımda ruhum o eski köye kanat çırpıyor.
Aklımda "hiç ayrılmayacağız" diyen o sarsılmaz yemin;
Gurbeti vatan yapan sensin, sensin bu zihni her gün dirilten.
Q
(Adam):
Hüzün çökerse akşamları, bil ki ben tam oradayım,
Attığın her adımda, gölgen gibi hemen yanındayım.
Kalbim bir kale gibi sarsılmaz, aşkınla dimdik ayaktayım;
Sen yeter ki "gel" de; ben yoluna bin can feda etmişim.
Q
(Kadın):
Zaman bir nehir gibi akıyor ama içimdeki yangın bitmiyor,
Seni düşünmediğim bir saniye bile ömürden sayılmıyor.
Zihnimin sultanı, hayalin bir an bile yanımdan gitmiyor;
Bu masal mahşere dek, soluksuz bir ömür sürecektir.
Q
(Adam):
Sessizlik sarsa da cihanı, kalbim seninle gizlice konuşur,
Ruhlarımız her gece o rüyada, sessizce el ele kavuşur.
Kalbimdesin; en derinde, kimsenin dokunamayacağı o yerde;
Bu sevda tek devadır artık, düştüğümüz her türlü derde.
Q
(Kadın):
Menzil ırak olsa da rotam hep senin olduğun o kıyı,
Sildim zihnimden senden gayrı ne varsa, her türlü detayı.
Mühürledim adını; sen benim en mukaddes yanımsın;
Unutma ey sevdiğim adam; sen her an, her saniye "aklımdasın."
Q
(Adam):
Vuslatın ateşiyle yanan şu bağrım sadece seninle serinler,
Sıla adınla yankılanır, seni fısıldar derinler, en derinler.
Mesafeler hükmünü yitirdi artık, sen benim tek gerçeğimsin;
Ezelden ebede dek; ey sevdiğim kadın, sen daima "kalbimdesin."