AKLIMDASIN
Koynumda, gürültülü bir akşam üstü yalnızlığı kol geziyor.
Saçlarımın senin şefkatine ihtiyacı var.
Tüm benliğimi dudaklarınla mükafatlandır şimdi.
Kaleme aldığım çok yalnızlığım var ama.
Sen en güzel yalnızlığımsın benim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta